panicium (język łaciński)
panicium (1.1)
panicium (1.2)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) pieczywo[1]
- (1.2) roln. proso włoskie, włośnica ber
- odmiana:
- (1) panicium, ~i
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. panicum n, panis m, panus m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. panicum < łac. panus < gr. πᾶνος albo łac. paniceus < łac. panis
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 478.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.