paker (język polski)
paker (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈpakɛr], AS: [paker]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pot. silnie umięśniony mężczyzna
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (2.1) pot. inform. program do kompresji danych
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik paker pakerzy dopełniacz pakera pakerów celownik pakerowi pakerom biernik pakera pakerów narzędnik pakerem pakerami miejscownik pakerze pakerach wołacz pakerze pakerzy depr. M. i W. lm: (te) pakery - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik paker pakery dopełniacz pakera pakerów celownik pakerowi pakerom biernik paker pakery narzędnik pakerem pakerami miejscownik pakerze pakerach wołacz pakerze pakery - przykłady:
- (1.1) Chodziła z jednym pakerem, ale już poszedł w odstawkę.
- (2.1) Używam wciąż pakera ściągniętego w zeszłym roku.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) koksujący paker
- synonimy:
- (1.1) ABS, mięśniak, pakowacz
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. paka ż, pakernia ż, pakowacz mos, pakowanie n, paczka ż
- czas. pakować ndk., zapakować dk., spakować dk., pakować się ndk., rozpakować dk., rozpakować się dk., rozpakowywać ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. pakować; por. niem. Packer
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (2.1) packer
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.