pajęczyca (język polski)
.jpg.webp)
pajęczyca (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˌpajɛ̃n͇ˈʧ̑ɨʦ̑a], AS: [pai ̯ẽṇčyca], zjawiska fonetyczne: udziąs.• nazal.• asynch. ę • akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zool. samica pająka
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pajęczyca pajęczyce dopełniacz pajęczycy pajęczyc celownik pajęczycy pajęczycom biernik pajęczycę pajęczyce narzędnik pajęczycą pajęczycami miejscownik pajęczycy pajęczycach wołacz pajęczyco pajęczyce - przykłady:
- (1.1) Kiedy tylko pajęczycy uda się zatopić szczękoczułki w ciele ofiary, zwykle zastyga na pewien czas, do kilku minut, czekając aż ustaną konwulsje.[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pająk m, pajączek m, pajęczak m, pajęczyna ż, pajęczynka ż, pajęczarz m, pajęczarka ż, pajęcznica ż
- przym. pająkowaty, pajęczy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. pająk + -ica
- uwagi:
- tłumaczenia:
- rosyjski: (1.1) паучиха ż
- ukraiński: (1.1) павучиха ż
- źródła:
- ↑ Richard Dawkins, Wspinaczka na szczyt nieprawdopodobieństwa, s.56
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.