padół (język polski)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) podn. lub żart. ziemia jako przeciwieństwo nieba[2], miejsce życia doczesnego[3]
- (1.2) daw. dziś książk. teren lub miejsce położone nisko, niżej od otaczającego je terenu[3]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik padół padoły dopełniacz padołu padołów celownik padołowi padołom biernik padół padoły narzędnik padołem padołami miejscownik padole padołach wołacz padole padoły - przykłady:
- (1.1) (…) do Ciebie wzdychamy jęcząc i płacząc na tym łez padole (…)[4]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ziemski padół • padół łez • padół płaczu
- synonimy:
- (1.1) ziemia
- (1.2) dolina, kotlina, niecka, nizina, rynna, zagłębienie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- prasł. *padolъ < prasł. *pa- + *dolъ → podobny + zagłębienie[5]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Hasło „padół” w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, Horyzont, Warszawa 2001, ISBN 83-7311-161-1, s. 835.
- ↑
Hasło „padół” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - 1 2 Hasło „padół” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Tekst pieśni Salve Regina (Matko Miłosierdzia) w polskich Wikiźródłach
- ↑ Hasło „padół” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.