pałąk (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) wygięty pręt, czasem służący jako uchwyt[1]
- (1.2) zakrzywienie, wygięcie w łuk, w półkole[2]
- (1.3) element broni białej służący do osłony dłoni
- (1.4) techn. odbierak prądu w pojazdach zasilanych z trakcji elektrycznej
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pałąk pałąki dopełniacz pałąka pałąków celownik pałąkowi pałąkom biernik pałąk pałąki narzędnik pałąkiem pałąkami miejscownik pałąku pałąkach wołacz pałąku pałąki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) zgiąć się w pałąk
- synonimy:
- (1.1) kabłąk
- (1.2) łuk
- (1.3) garda
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) pręt
- hiponimy:
- (1.1) chomąto, strzemię
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pałąkowatość ż
- zdrobn. pałączek m
- przym. pałąkowy, pałąkowaty
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „pałąk” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.