půjčit (język czeski)
- wymowa:
- IPA: [puːjt͡ʃɪt]
- znaczenia:
czasownik przechodni dokonany (ndk. půjčovat)
- (1.1) pożyczyć (coś komuś)
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Půjčíš mi, prosím tě, 100 korun?[1] → Pożyczysz mi, proszę, 100 koron?
- (1.1) Mohu si půjčit pero?[2] → Mogę pożyczyć długopis?
- (1.1) Můžeme si půjčit auto za 50 dolarů na den.[3] → Możemy (sobie) wypożyczyć samochód za 50 dolarów na dzień.
- (1.1) Přišel sem, abych si půjčil od tebe knihu.[4] → Przyszedłem pożyczyć od ciebie książkę.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) půjčit si → pożyczyć (coś od kogoś)
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. půjčený
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Nechybujte.cz Lingea
- ↑ Olga Spilar, Patrick Ourednik, Le tchèque sans peine, Assimil, 1994, s. 151, ISBN 2-7005-0171-3.
- ↑ Lingea Slovník anglicko-český
- ↑ Jiří Damborský, Mluvíte česky? Zwięzły kurs języka czeskiego, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1972.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.