půjčit (język czeski)

wymowa:
IPA: [puːjt͡ʃɪt] ​
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. půjčovat)

(1.1) pożyczyć (coś komuś)
odmiana:
przykłady:
(1.1) Půjčíš mi, prosím tě, 100 korun?[1] → Pożyczysz mi, proszę, 100 koron?
(1.1) Mohu si půjčit pero?[2] → Mogę pożyczyć długopis?
(1.1) Můžeme si půjčit auto za 50 dolarů na den.[3] → Możemy (sobie) wypożyczyć samochód za 50 dolarów na dzień.
(1.1) Přišel sem, abych si půjčil od tebe knihu.[4] → Przyszedłem pożyczyć od ciebie książkę.
składnia:
kolokacje:
(1.1) půjčit si → pożyczyć (coś od kogoś)
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. půjčený
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. ↑ Nechybujte.cz Lingea
  2. ↑ Olga Spilar, Patrick Ourednik, Le tchèque sans peine, Assimil, 1994, s. 151, ISBN 2-7005-0171-3.
  3. ↑ Lingea Slovník anglicko-český
  4. ↑ Jiří Damborský, Mluvíte česky? Zwięzły kurs języka czeskiego, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1972.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.