pęto (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpɛ̃ntɔ], AS: [pẽnto], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) wiązadło z powroza, łańcucha, rzemienia nakładane na przednie nogi zwierząt w celu ograniczenia swobody ich ruchów
- (1.2) kawałek kiełbasy zakończony sznurkiem lub metalowym klipsem
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pęto pęta dopełniacz pęta pęt celownik pętu pętom biernik pęto pęta narzędnik pętem pętami miejscownik pęcie pętach wołacz pęto pęta - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pętca ż, pętanie n, pętla ż, pęta lm nmos
- zdrobn. pętko mrz
- czas. pętać ndk., rozpętać dk., spętać dk.
- związki frazeologiczne:
- zrzucić pęta
- etymologia:
- prasł. *pǫto
- uwagi:
- tłumaczenia:
- hiszpański: (1.1) traba ż, maniota ż; (1.2) vuelta ż
- nowogrecki: (1.1) πέδικλο n, ιπποπέδη ż
- ukraiński: (1.1) пу́то n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.