owocny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɔˈvɔʦ̑nɨ], AS: [ovocny]
- znaczenia:
przymiotnik jakościowy
- (1.1) dający rezultaty, przynoszący korzyści
- (1.2) przest. rodzący owoce, obfitujący w nie[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik owocny owocna owocne owocni owocne dopełniacz owocnego owocnej owocnego owocnych celownik owocnemu owocnej owocnemu owocnym biernik owocnego owocny owocną owocne owocnych owocne narzędnik owocnym owocną owocnym owocnymi miejscownik owocnym owocnej owocnym owocnych wołacz owocny owocna owocne owocni owocne - przykłady:
- (1.1) Ta zaledwie kilkugodzinna sesja była jednak na tyle owocna, że Wexler zdecydował się na dalszą pracę z tą samą ekipą, tyle że w Nowym Jorku[2].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) owocna praca • owocne dyskusje/obrady/wysiłki
- synonimy:
- (1.1) korzystny, skuteczny
- (1.2) współcz. owocowy
- antonimy:
- (1.1) bezowocny
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. owoc m, owocnik m, owocnia ż, owocówka ż, owocowanie n, zaowocowanie n, owocność ż, owocarka ż
- czas. owocować, zaowocować
- przym. owocowy
- przysł. owocowo, owocnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. owoc + -ny
- uwagi:
- por. owocowy
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) fruitful
- arabski: (1.1) مريع, خصب, مخصب
- włoski: (1.1) fruttifero
- źródła:
- ↑
Hasło „owocny” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Grzegorz Brzozowicz, Filip Łobodziński, Sto płyt, które wstrząsnęły światem : kronika czasów popkultury, 2000, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.