owczę (język polski)
owczę (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzad. młode owcy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik owczę owczęta dopełniacz owczęcia owcząt celownik owczęciu owczętom biernik owczę owczęta narzędnik owczęciem owczętami miejscownik owczęciu owczętach wołacz owczę owczęta - przykłady:
- (1.1) Matki rozpoznają głosy owcząt.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) jagnię, jagniątko, owieczka
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) młode
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. owca ż, owczarstwo n, owczarz m, owczarczyk m, owczarka ż, owczarnia ż, owczarek m, owczarzenie n, owieczka ż
- czas. owczarzyć ndk.
- przym. owczy, owczarski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. owca + -ę
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: jagnię
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.