outdoor (język polski)
outdoor (1.1)
outdoor (1.2)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) turyst. hand. ogół aktywności uprawianej na świeżym powietrzu, rekreacja w plenerze
- (1.2) ekon. reklama zewnętrzna, w przestrzeni publicznej – na budynkach, przy drogach, na pojazdach itp.
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik outdoor outdoory dopełniacz outdooru outdoorów celownik outdoorowi outdoorom biernik outdoor outdoory narzędnik outdoorem outdoorami miejscownik outdoorze outdoorach wołacz outdoorze outdoory - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) turystyka, biwakowanie, jogging, nordic walking, wędkarstwo, grzybobranie, kolarstwo, skateboarding
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. outdoorowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) ang. outdoor → zewnętrzny, plenerowy; dosł. „za drzwiami”
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) outdoor recreation; (1.2) outdoor advertising
- źródła:
outdoor (język angielski)
- wymowa:
- IPA: [ˈaʊtˈdɔː]
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) zewnętrzny
- (1.2) wyjściowy
- (1.3) (o zajęciach) plenerowy
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1-3) indoor
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. outdoors, door
- przysł. outdoors, indoors
- przym. indoor
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.