otwocki (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɔtˈfɔʦ̑ʲci], AS: [otfocʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) od Otwock[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik otwocki otwocka otwockie otwoccy otwockie dopełniacz otwockiego otwockiej otwockiego otwockich celownik otwockiemu otwockiej otwockiemu otwockim biernik otwockiego otwocki otwocką otwockie otwockich otwockie narzędnik otwockim otwocką otwockim otwockimi miejscownik otwockim otwockiej otwockim otwockich wołacz otwocki otwocka otwockie otwoccy otwockie nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Otwock m, otwocczanin m, otwocczanka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Jan Grzenia, Słownik nazw geograficznych z odmianą i wyrazami pochodnymi, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15609-1, s. 221.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.