ostroga (język polski)
ostrogi (1.1)
ostrogi (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) jeźdz. ostro zakończony metalowy kabłąk przypinany do butów, wspomagający działanie łydki; zob. też ostroga (jeździectwo) w Wikipedii
- (1.2) środ. sport. strzelectwo część broni opierana o bark[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ostroga ostrogi dopełniacz ostrogi ostróg celownik ostrodze ostrogom biernik ostrogę ostrogi narzędnik ostrogą ostrogami miejscownik ostrodze ostrogach wołacz ostrogo ostrogi - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.2) policzek
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ostrogarz mos
- przym. ostrogowy
- związki frazeologiczne:
- (1.1) zdobyć ostrogi
- etymologia:
- uwagi:
- zob. też ostroga w Wikipedii
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Monika Sobolewska, Słownictwo z zakresu strzelectwa sportowego w polszczyźnie współczesnej – wybrane zagadnienia, w: Socjolekt, idiolekt, idiostyl. Historia i współczesność pod red. Urszuli Sokólskiej, Uniwersytet w Białymstoku, Białystok 2017, s. 333.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.