osobatyw (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) jęz. socjol. wyrażenie słowne niewskazujące na płeć kogoś, o kim się mówi, składające się z wyrazu „osoba” oraz imiesłowu przymiotnikowego lub przymiotnika
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik osobatyw osobatywy dopełniacz osobatywu osobatywów celownik osobatywowi osobatywom biernik osobatyw osobatywy narzędnik osobatywem osobatywami miejscownik osobatywie osobatywach wołacz osobatywie osobatywy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. osobowy mrz, osoba ż, osóbka ż, osobistość ż, osobowość ż, uosabianie n, uosobienie n
- czas. uosabiać ndk., uosobić dk.
- przym. osobowy, osobisty
- przysł. osobowo, osobiście
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.