osłomuł (język polski)
osłomuł (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ɔsˈwɔ̃muw], AS: [osu̯õmuu̯], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) zootechn. mieszaniec ogiera konia i klaczy osła, bezpłodny; zob. też osłomuł w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik osłomuł osłomuły dopełniacz osłomuła osłomułów celownik osłomułowi osłomułom biernik osłomuła osłomuły narzędnik osłomułem osłomułami miejscownik osłomule osłomułach wołacz osłomule osłomuły - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) oślik
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. osioł + muł
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) hinny
- esperanto: (1.1) hino
- fiński: (1.1) muuliaasi
- francuski: (1.1) bardot m
- hiszpański: (1.1) burdégano m
- niemiecki: (1.1) Maulesel m
- nowogrecki: (1.1) μουλάρι n (από άλογο και γαϊδούρα)
- szwedzki: (1.1) mulåsna w
- włoski: (1.1) bardotto m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.