ortoepia (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌɔrtɔˈɛpʲja], AS: [ortoepʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.• i → j 

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. nauka o normach wymowy

(1.2) poprawne wysłowienie, wysławianie się

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kultura języka

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. ortoepiczny

związki frazeologiczne:

etymologia:

gr. ὀρθοέπεια < gr. ὀρθός + ἔπος

uwagi:

zob. też ortoepia w Wikipedii

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) orthoepy
• fiński: (1.1) ortoepia
• francuski: (1.1) orthoépie ż
• niemiecki: (1.1) Orthoepie ż
• włoski: (1.1) ortoepia ż

źródła:

ortoepia (język fiński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) jęz. ortoepia

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

gr. ὀρθοέπεια

uwagi:

źródła:

ortoepia (język słowacki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. ortoepia^[1]

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. ortoepický

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

ortoepia (język włoski)

wymowa:

IPA: /or.to.e.ˈpi.a/

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. ortoepia

odmiana:

(1.1) lp ortoepia; lm ortoepie

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) ortofonia

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. ortoepico

związki frazeologiczne:

etymologia:

gr. ὀρθοέπεια < gr. ὀρθός + ἔπος

uwagi:

źródła: