orkiestron (język polski)
orkiestron (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ɔrʲˈcɛstrɔ̃n], AS: [orʹḱestrõn], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) teatr. wydzielone miejsce w teatrze, operze itp., przeznaczone dla orkiestry[1]; zob. też orkiestron w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik orkiestron orkiestrony dopełniacz orkiestronu orkiestronów celownik orkiestronowi orkiestronom biernik orkiestron orkiestrony narzędnik orkiestronem orkiestronami miejscownik orkiestronie orkiestronach wołacz orkiestronie orkiestrony - przykłady:
- (1.1) (…) orkiestron nie pomieścił wszystkich muzyków i zająć musieli też obie boczne galerie[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) fosa orkiestrowa
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. orkiestra ż
- przym. orkiestrowy, orkiestralny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- esperanto: (1.1) orkestrejo, orkestro
- rosyjski: (1.1) оркестро́вая я́ма ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.