orina (język asturyjski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
orina (język hiszpański)
- wymowa:
- IPA: [o.ˈɾi.na]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
czasownik, forma fleksyjna
- (2.1) 3. os. lp (él, ella, usted) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od orinar
- (2.2) 2. os. lp (tú) trybu rozkazującego (imperativo) od orinar
- odmiana:
- (1) lm orinas
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) orín, pot. pis
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) líquido, secreción
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. orinar, orinarse
- przym. urinario, úrico, urinífero
- rzecz. orín m, orinal m, urólogo m, uróloga ż, urología ż, urinario m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. urīna
- uwagi:
- źródła:
orina (język kabowerdeński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) fizj. mocz, uryna[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Nicolas Quint, Kapverdisch (Kiriolu) - Wort für Wort, Reise Know-How Verlag Peter Rump GmbH, Bielefeld 2017, ISBN 978-3-8317-6508-9, s. 188.
orina (język kataloński)
- wymowa:
- IPA: [uˈɾinə]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.