optimum (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɔpˈtʲĩmũm], AS: [optʹĩmũm], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) najbardziej sprzyjające warunki, najkorzystniejsze stadium lub faza czegoś
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik optimum optima dopełniacz optimum optimów celownik optimum optimom biernik optimum optima narzędnik optimum optimami miejscownik optimum optimach wołacz optimum optima - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. optymalny
- przysł. optymalnie
- rzecz. optymalizowanie n, zoptymalizowanie n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) łac. optimus[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) optimum
- źródła:
- ↑ Jan Flis, Szkolny słownik geograficzny, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1982, s. 188.
optimum (język angielski)
rzeczownik
- (1.1) optimum
przymiotnik
- (2.1) optymalny, najkorzystniejszy
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.