oportet (język łaciński)

wymowa:
znaczenia:

czasownik nieosobowy

(1.1) należy[1], trzeba, powinno się, wypada, jest właściwe, jest konieczne[2]
odmiana:
(1.1) oportet, oportēre, oportuit (koniugacja II)
przykłady:
(1.1) Quid me oportet facere?[2]Co powinienem zrobić?
składnia:
(1.1) oportet + B.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło „oportet” w: Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie III, Księgarnia św. Wojciecha, Poznań - Warszawa - Lublin 1958, s. 486.
  2. 1 2 Hasło „oportet” w: Słownik łacińsko-polski, red. nauk. Józef Korpanty, t. 2, Wydawnictwo Szkolne PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-7195-302-X, s. 376–377.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.