opatulić (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌɔpaˈtulʲiʨ̑], AS: [opatulʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) okryć starannie przed zimnem

czasownik zwrotny opatulić się

(2.1) okryć się starannie przed zimnem
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
(2.1) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Wspominam babcię, gdy przed wyjściem do kościoła opatuliła mnie baranim kożuszkiem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. opatulenie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
gw. patuła (rodzaj chusty); od XIX w.
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) muffle up
  • czeski: (1.1) balit
  • francuski: (1.1) emmitoufler
  • rosyjski: (1.1) закутать
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.