opas

opas (język polski)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zootechn. bardzo intensywne karmienie zwierzęcia przeznaczonego na ubój, zwykle bydła i koni; zob. też tucz w Wikipedii; (1.2) zootechn. utuczone bydło; (1.3) daw. to co opasuje, odgradza; mury obronne^[1]; (1.4) daw. obwód, obrąb^[1]; (1.5) opasanie, otoczenie kołem; oblężenie^[2]; (1.6) daw. żart. grubas
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:: (1.1) opasanie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:: rzecz. wypas m, opaska ż, opasywanie n, opasanie n; czas. opasywać ndk., opasać dk.; przym. wypasiony; przysł. opasem
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

1 2 Hasło „opas” w: Antoni Krasnowolski, Władysław Niedźwiedzki, M. Arcta Słownik Staropolski, 1920.
↑ Hasło „Opas” w: Michał Arct, M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego, Wydawnictwo M. Arcta w Warszawie, Warszawa 1916.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.