omomierz (język polski)
omomierz (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) elektron. przyrząd służący do pomiaru oporu elektrycznego; zob. też omomierz w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik omomierz omomierze dopełniacz omomierza omomierzów celownik omomierzowi omomierzom biernik omomierza omomierze narzędnik omomierzem omomierzami miejscownik omomierzu omomierzach wołacz omomierzu omomierze - przykłady:
- (1.1) Dopuszczalne jest przyłączanie przewodów linii strzałowej do zapalarki elektrycznej na stanowisku odpalania, po uprzednim skontrolowaniu oporności obwodu strzałowego omomierzem strzałowym[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. om m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. om + -o- + -mierz
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ohmmeter
- francuski: (1.1) ohmmètre m
- hiszpański: (1.1) ohmímetro m
- źródła:
- ↑ Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 17 czerwca 2002 r. w sprawie nabywania, przechowywania i używania środków strzałowych w zakładach górniczych, Dz.U. 2002 nr 92 poz. 818
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.