olomoucký (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) ołomuniecki
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m żw m nżw ż n m żw m nżw ż n mianownik olomoucký olomoucká olomoucké olomoučtí olomoucké olomoucká dopełniacz olomouckého olomoucké olomouckého olomouckých celownik olomouckému olomoucké olomouckému olomouckým biernik olomouckého olomoucký olomouckou olomoucké olomoucké olomoucká wołacz olomoucký olomoucká olomoucké olomoučtí olomoucké olomoucká miejscownik olomouckém olomoucké olomouckém olomouckých narzędnik olomouckým olomouckou olomouckým olomouckými nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Olomouc ż, Olomoučan m, Olomoučanka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
olomoucký (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) ołomuniecki[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Olomouc m, Olomoučan m, Olomoučanka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Hasło „Olomouc” w: Pravidlá slovenského pravopisu, red. M. Považaj, Veda, Bratysława 2013 (wydanie IV), ISBN 978-80-224-1331-2.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.