oktan (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈɔktãn], AS: [oktãn], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników benzyny; zob. też oktan w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Rozgałęzionym izomerem oktanu jest izooktan.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. oktanowy
rzecz. Oktawia ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. octo
uwagi:
zobacz też: okten • oktyn
tłumaczenia:
źródła:

oktan (język czeski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) oktan
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Hasło zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.