ogrodniczek (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) zdrobn. od ogrodnik
(1.2) chłopiec pracujący w ogrodzie[1]

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. lm od ogrodniczka
(2.2) D. lm od ogrodniczki
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Grządki pielił ogrodniczek w słomianym kapeluszu.
(1.1) W kredensie stała porcelanowa figurka ogrodniczka pchającego taczkę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ogrodowy mos, ogród mrz, ogródek mrz, ogrodnictwo n, ogradzanie n, ogrodzenie n, ogrodnik mos, ogrodniczka ż, ogrodniczki nmos
czas. ogrodzić dk., grodzić ndk., ogradzać ndk.
przym. ogrodniczy, ogrodzeniowy, ogrodowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. ogrodnik + -ek
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: ogrodnik
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „ogrodniczek” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „ogrodniczek” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.