ogar (język polski)
ogar (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈɔɡar], AS: [ogar]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (2.1) gw. (Poznań) łobuz[1]
- (2.2) gw. (Bukowina) pracoholik[2]
- (2.3) slang. ktoś kto ogarnia (jest opanowany, potrafi sprostać danej sytuacji)
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (3.1) opalenizna[2]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ogar ogary dopełniacz ogara ogarów celownik ogarowi ogarom biernik ogara ogary narzędnik ogarem ogarami miejscownik ogarze ogarach wołacz ogarze ogary - (2.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ogar ogary dopełniacz ogara ogarów celownik ogarowi ogarom biernik ogara ogarów narzędnik ogarem ogarami miejscownik ogarze ogarach wołacz ogarze ogary - przykłady:
- (1.1) Ogary poszły w las.[3]
- (1.1) Ogary biegły z trudem i kaleczyły się, zapadając w śniegu.[3]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (2.1) łogar
- antonimy:
- (2.3) nieogar
- hiperonimy:
- (1.1) pies
- hiponimy:
- (1.1) ogarczyca
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- (1.1)
- rzecz. ogarczyca ż
- zdrobn. ogarek mrz
- rzecz. ogarczyca ż
- (2.3)
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- prawdop. węg. agár[4]
- uwagi:
- zob. też ogar w Wikipedii
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Kynologia
- tłumaczenia:
- (2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: łobuz
- (2.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pracoholik
- (3.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: opalenizna
- angielski: (1.1) bloodhound, hound
- źródła:
- ↑
Hasło „kociamber” w: Słownik gwary miejskiej Poznania, red. Monika Gruchmanowa i Bogdan Walczak, Wydawnictwo Naukowe PWN. - 1 2 Zbigniew Greń, Helena Krasowska, Słownik górali polskich na Bukowinie, SOW, Warszawa 2008, s. 152; dostęp: 26 listopada 2018.
- 1 2 Stanisław Żeromski: Popioły, tom I, rozdział I: „ W górach”
- ↑ Problem orientalnej etymologii polskiego ogar
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.