ofiara losu (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɔˈfʲjara ˈlɔsu], AS: [ofʹi ̯ara losu], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
-
- znaczenia:
fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński
- (1.1) osoba, której nigdy nic nie wychodzi, nic się nie udaje
- odmiana:
- (1.1) związek rządu;
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ofiara losu ofiary losu dopełniacz ofiary losu ofiar losu celownik ofierze losu ofiarom losu biernik ofiarę losu ofiary losu narzędnik ofiarą losu ofiarami losu miejscownik ofierze losu ofiarach losu wołacz ofiaro losu ofiary losu - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) nieudacznik
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- niemiecki: (1.1) Tollpatsch m, Tölpel m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.