odtylcowy (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) o broni palnej: nabijany od strony nasady lufy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik odtylcowy odtylcowa odtylcowe odtylcowi odtylcowe dopełniacz odtylcowego odtylcowej odtylcowego odtylcowych celownik odtylcowemu odtylcowej odtylcowemu odtylcowym biernik odtylcowego odtylcowy odtylcową odtylcowe odtylcowych odtylcowe narzędnik odtylcowym odtylcową odtylcowym odtylcowymi miejscownik odtylcowym odtylcowej odtylcowym odtylcowych wołacz odtylcowy odtylcowa odtylcowe odtylcowi odtylcowe nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Już w roku 1866 pod Sadową pruscy grenadierzy wystrzelali z nowocześniejszych karabinów odtylcowych Dreyse piechurów austriackich[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) pistolet / karabin odtylcowy • broń / dubeltówka / strzelba odtylcowa
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. odtylcówka ż
- przysł. odtylcowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. od- + tylec + -owy
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) breechloading
- hiszpański: (1.1) de retrocarga
- źródła:
- ↑ Włodzimierz Kalicki, HISTORIA, „Gazeta Wyborcza”, 1994-08-12, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.