odtwarzacz (język polski)
odtwarzacz (1.1)
odtwarzacz (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) techn. urządzenie odtwarzające dźwięk lub obraz i dźwięk
- (1.2) inform. program komputerowy umożliwiający odtwarzanie dźwięku lub obrazu i dźwięku
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik odtwarzacz odtwarzacze dopełniacz odtwarzacza odtwarzaczy / rzad. odtwarzaczów[1] celownik odtwarzaczowi odtwarzaczom biernik odtwarzacz odtwarzacze narzędnik odtwarzaczem odtwarzaczami miejscownik odtwarzaczu odtwarzaczach wołacz odtwarzaczu odtwarzacze - przykłady:
- (1.1) Przez przypadek usiadłam na odtwarzaczu Ilony.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) odtwarzacz kompaktowy, odtwarzacz płyt kompaktowych, odtwarzacz CD • odtwarzacz filmów / MP3 / DVD / blu ray
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) urządzenie
- (1.2) program
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. odtwarzanie n, odtworzenie n
- czas. odtworzyć, odtwarzać ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. odtwarzać
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) player
- duński: (1.1) afspiller w; (1.2) afspiller w
- hiszpański: (1.1) reproductor m; (1.2) reproductor m
- kaszubski: (1.1) òdtwôrzôcz m
- niemiecki: (1.1) Player m; (1.2) Player m
- włoski: (1.1) lettore m
- źródła:
- ↑
Hasło „odtwarzacz” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.