odoro (esperanto)
rzeczownik
- (1.1) zapach
- odmiana:
- (1.1)
ununombro multenombro nominativo odoro odoroj akuzativo odoron odorojn - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) bonodoro, brulodoro, odoraĉo
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. odoraĉo
- czas. odori
- przym. odora, senodora
- związki frazeologiczne:
- mono odoron ne havas, sian devenon ne diras
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
odoro (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
czasownik przechodni
- (1.1) perfumować, przesycać zapachem[1]
przymiotnik
- (2.1) C., N. lp rodzaju męskiego i nijakiego, stopnia równego od przymiotnika → odorus
- odmiana:
- (1.1) odoro, odorare, odoravi, odoratum (koniugacja I)
- (2.1) zob. odorus
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. odor m, odos m, odoramen n, odoramentum n, odoratio ż, odoratus m
- przym. odorabilis, odorativus, odoratus, odorifer, odorificatus, odorisequus, odorus
- czas. odoror
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „odoro” w: Mały słownik łacińsko-polski, praca zbiorowa pod red. Józefa Korpantego, Wydawnictwo Szkolne PWN, Warszawa 2001, ISBN 978-83-7195-844-1, s. 436.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.