obwieść (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈɔbvʲjɛ̇ɕʨ̑], AS: [obvʹi ̯ėść], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• i → j 
​
homofon: obwieźć
znaczenia:

czasownik dokonany (ndk. obwodzić)

(1.1) otoczyć czymś dookoła[1]
(1.2) prowadząc kogoś, obejść wiele miejsc[1]

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) rozk. 2. os. lp od: obwieścić
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. obwód m, obwódka ż, obwodzenie n, obwiedzenie n
czas. obwodzić ndk.
przym. obwodowy, wewnątrzobwodowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „obwieść” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.