obsypać (język polski)

liście obsypały (1.2) drogę

wymowa:

IPA: [ɔpˈsɨpaʨ̑], AS: [opsypać], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.

​

znaczenia:

czasownik dokonany (ndk. obsypywać)

(1.1) pokryć coś czymś sypkim, sypiąc^[1]

(1.2) występując w dużej liczbie, pokryć coś^[1]

(1.3) obdarzyć czymś hojnie^[2]

(1.4) powiedzieć komuś bardzo wiele czegoś^[1]

(1.5) pokryć coś

czasownik zwrotny dokonany obsypać się (ndk. obsypywać się)

(2.1) obsypać (1.1-4) samego siebie

(2.2) obsypać (1.1-4) siebie wzajemnie

(2.3) zostać obsypanym (1.1)^[1]

(2.4) sypiąc (1.1) się, odpaść od czegoś^[1]

(2.5) o pszczołach: wymrzeć i opaść na dno ula^[1]

(2.6) pokryć sie czymś

odmiana:

przykłady:

(1.3) Antek obsypał mnie prezentami.

(1.5) Dla zabezpieczenia go u podstawy od wszelkiego uszkadzania, obsypać go kamieniem[...].^[3]

(2.6) Drzewo obsypało się owocami.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. zasypywać

rzecz. obsypanie n

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: