obsedować (język polski)

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) daw. narzucać się, prześladować, natrętnie przeszkadzać[1]
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Pan Kwetko volens nolens zapłacił mi talara, bo go chorąży obsedował bez ustanku; i poszliśmy z księdzem kapelanem do jego kwatery na zwyczajny spoczynek.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. obséder[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „obsedować” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Ignacy Chodźko, Obrazy litewskie, Pamiętniki kwestarza, t. 3, nakładem Wilhelma Zukerkandla, Złoczów 1924, s. 204.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.