obrotnik (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɔbˈrɔtʲɲik], AS: [obrotʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) anat. drugi kręg szyjny; zob. też kręg obrotowy w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik obrotnik obrotniki dopełniacz obrotnika obrotników celownik obrotnikowi obrotnikom biernik obrotnik obrotniki narzędnik obrotnikiem obrotnikami miejscownik obrotniku obrotnikach wołacz obrotniku obrotniki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) kręg obrotowy
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. obracać (się)
- rzecz. obrót
- przym. obrotowy, obrotny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- zob. obracać
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) axis
- francuski: (1.1) axis m
- hiszpański: (1.1) axis m
- nowogrecki: (1.1) άξονας m
- rosyjski: (1.1) эпистрофей m, аксис m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.