obrabiarka (język polski)
obrabiarka (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˌɔbraˈbʲjarka], AS: [obrabʹi ̯arka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) maszyna do mechanicznej obróbki przedmiotów; zob. też obrabiarka w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik obrabiarka obrabiarki dopełniacz obrabiarki obrabiarek celownik obrabiarce obrabiarkom biernik obrabiarkę obrabiarki narzędnik obrabiarką obrabiarkami miejscownik obrabiarce obrabiarkach wołacz obrabiarko obrabiarki - przykłady:
- (1.1) Tokarka jest rodzajem obrabiarki.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) maszyna
- hiponimy:
- (1.1) tokarka, szlifierka, frezarka, wiertarka, strugarka, wytaczarka, piła, strugarka, dłutownica, przeciągarka, młot mechaniczny, kuźniarka, prasa, walcarka, ciągarka, drążarka, wtryskarka
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. obrabianie n, obrobienie n
- przym. obrabiarkowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. obrabiać
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) machine tool
- hiszpański: (1.1) máquina herramienta ż
- niemiecki: (1.1) Werkzeugmaschine
- nowogrecki: (1.1) εργαλειομηχανή ż
- rosyjski: (1.1) металлорежущий станок
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.