obr (język polski)
- wymowa:
- [uwaga 1] IPA: [ɔpr̥], AS: [opr̦], zjawiska fonetyczne: wygł.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) daw. olbrzym[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik obr obrowie dopełniacz obra obrów celownik obrowi obrom biernik obra obrów narzędnik obrem obrami miejscownik obrze obrach wołacz obrze obrowie depr. M. i W. lm: (te) obry - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. olbrzymi
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- czes. obr[1]
- uwagi:
- ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
- tłumaczenia:
- źródła:
- 1 2
Hasło „Obr” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. III: N-Ó, Warszawa 1900–1927, s. 497.
obr (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) olbrzym
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik obr obři dopełniacz obra obrů celownik obrovi / obru obrům biernik obra obry wołacz obře obři miejscownik obrovi / obru obrech narzędnik obrem obry - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. obrovský
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- źródłosłów dla pol. obr
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.