obiekcja (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɔˈbʲjɛkʦ̑ʲja], AS: [obʹi ̯ekcʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zastrzeżenie, wątpliwość, brak przekonania do czegoś
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik obiekcja obiekcje dopełniacz obiekcji obiekcji / przest. obiekcyj[1] celownik obiekcji obiekcjom biernik obiekcję obiekcje narzędnik obiekcją obiekcjami miejscownik obiekcji obiekcjach wołacz obiekcjo obiekcje - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) wątpliwość, zastrzeżenie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- arabski: (1.1) ممانعة
- źródła:
- ↑
Hasło „obiekcja” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.