obductiō (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zasłonięcie, przykrycie, pokrycie
- (1.2) med. obdukcja
- (1.3) med. sekcja zwłok, autopsja
- odmiana:
- (1) obductiō, obductiōnis (deklinacja III, paradygmat I spółgłoskowy)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik obductiō obductiōnēs dopełniacz obductiōnis obductiōnum celownik obductiōnī obductiōnibus biernik obductiōnem obductiōnēs ablatyw obductiōne obductiōnibus wołacz obductiō obductiōnēs - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. obductor m
- czas. obduco
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.