oțel (język rumuński)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) stal[1][2]
- odmiana:
- (1.1) lp oțel; lm oțeluri
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) de oțel → ze stali, stalowy[1]
- (1.1) oțel-beton → żelazobeton, żelbet[1]
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. oțelărie ż
- czas. oțeli
- przym. oțelos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- cs. оцѣль (ocělь)[2] → stal[3]
- uwagi:
- źródła:
- 1 2 3 Zdzisław Skarżyński, Mały słownik rumuńsko-polski, Wiedza Powszechna, Warszawa 1963.
- 1 2
Anna Oczko, Zapożyczenia południowosłowiańskie w języku rumuńskim w XVI i XVII wieku, Kraków 2010, s. 199. - ↑
Hasło „оцѣль” w: Franz Miklosich, Lexicon palaeoslovenico-graeco-latinum emendatum auctum, Guilelmus Braumueller, Wiedeń 1862–1865, s. 547.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.