nuncjatura (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌnũnʦ̑ʲjaˈtura], AS: [nũncʹi ̯atura], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kośc. dyplomatyczne przedstawicielstwo papieża
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nuncjatura nuncjatury dopełniacz nuncjatury nuncjatur celownik nuncjaturze nuncjaturom biernik nuncjaturę nuncjatury narzędnik nuncjaturą nuncjaturami miejscownik nuncjaturze nuncjaturach wołacz nuncjaturo nuncjatury - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. nuncjusz m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- wł. nunziatura < wł. nunziare < łac. nuntiare
- uwagi:
- tłumaczenia:
- interlingua: (1.1) nunciatura
- włoski: (1.1) nunziatura ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.