nume (język rumuński)
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) imię
- (1.2) nazwa, nazwisko
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek forma liczba
pojedynczaliczba
mnogaM. / B. nieokreślona un nume niște nume określona numele numele D. / C. nieokreślona unui nume unor nume określona numele numele - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
nume (język włoski)
- wymowa:
- IPA: /'nu.me/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) mit. bóstwo
- (1.2) przen. bożyszcze, idol
- odmiana:
- (1) lp nume; lm numi
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) nume tutelare → bóstwo opiekuńcze • santi numi! → o Boże!
- synonimy:
- (1.2) idolo
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. numen[1]
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.