nowotestamentowy (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) związany z Nowym Testamentem, dotyczący Nowego Testamentu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik nowotestamentowy nowotestamentowa nowotestamentowe nowotestamentowi nowotestamentowe dopełniacz nowotestamentowego nowotestamentowej nowotestamentowego nowotestamentowych celownik nowotestamentowemu nowotestamentowej nowotestamentowemu nowotestamentowym biernik nowotestamentowego nowotestamentowy nowotestamentową nowotestamentowe nowotestamentowych nowotestamentowe narzędnik nowotestamentowym nowotestamentową nowotestamentowym nowotestamentowymi miejscownik nowotestamentowym nowotestamentowej nowotestamentowym nowotestamentowych wołacz nowotestamentowy nowotestamentowa nowotestamentowe nowotestamentowi nowotestamentowe nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) (…) również nowotestamentowy Bóg dopuszcza ofiarę z człowieka[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) starotestamentowy
- hiperonimy:
- (1.1) biblijny
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Nowy Testament m
- przym. nowotestamentalny
- przysł. nowotestamentowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- duński: (1.1) nytestamentlig
- hiszpański: (1.1) neotestamentario
- norweski (bokmål): (1.1) nytestamentlig
- rosyjski: (1.1) новозаветный
- słowacki: (1.1) novozákonný
- szwedzki: (1.1) nytestamentlig
- włoski: (1.1) neotestamentario
- źródła:
- ↑ Adam Krzemiński, Heretyk, kolega Ratzingera, „Polityka”, 08/10/2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.