nirwana (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɲirˈvãna], AS: [ńirvãna], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) w buddyzmie: oświecenie, wyzwolenie, cel praktyki buddyjskiej; zob. też nirwana w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) blm[1];
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nirwana nirwany dopełniacz nirwany nirwan celownik nirwanie nirwanom biernik nirwanę nirwany narzędnik nirwaną nirwanami miejscownik nirwanie nirwanach wołacz nirwano nirwany - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) samsara
- hiperonimy:
- (1.1) szczęście
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. nirwaniczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- sanskr. निर्वाण (nirvāṇa), por. pali nibbāna (निब्बान)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) nirvana
- arabski: (1.1) نيرفانا ż
- białoruski: (1.1) нірвана ż
- birmański: (1.1) နိဗ္ဗာန်
- bułgarski: (1.1) нирвана ż
- esperanto: (1.1) nirvano
- pali: (1.1) nibbāna n
- rosyjski: (1.1) нирвана ż
- sanskryt: (1.1) निर्वाण
- słowacki: (1.1) nirvána ż
- ukraiński: (1.1) нірвана ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.