niemieć (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈɲɛ̃mʲjɛ̇ʨ̑], AS: mʹi ̯ėć], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.i  j 
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. oniemieć)

(1.1) tracić mowę, umiejętność wysłowienia się
odmiana:
(1.1) koniugacja III
przykłady:
(1.1) W dzieciństwie Celestynie zdarzało się niemieć ze strachu podczas burzy.
(1.1) Jak śpiewać, aby nie niemieć i nie mieć bólu gardła?
(1.1) Za każdym razem, gdy widział, niemiał z zachwytu.
składnia:
(1.1) niemieć z / ze + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zaniemówić, zatchnąć się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. niemota m/ż, niemienie n
przym. niemy
czas. dk. oniemieć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) Nie mylić z pisownią nie z bezokolicznikiem mieć: nie mieć (pisownia rozłączna).
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.