niekompetentny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɲɛkɔ̃mpɛˈtɛ̃ntnɨ], AS: [ńekõmpetẽntny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) nieposiadający pełnych kompetencji lub profesjonalizmu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik niekompetentny niekompetentna niekompetentne niekompetentni niekompetentne dopełniacz niekompetentnego niekompetentnej niekompetentnego niekompetentnych celownik niekompetentnemu niekompetentnej niekompetentnemu niekompetentnym biernik niekompetentnego niekompetentny niekompetentną niekompetentne niekompetentnych niekompetentne narzędnik niekompetentnym niekompetentną niekompetentnym niekompetentnymi miejscownik niekompetentnym niekompetentnej niekompetentnym niekompetentnych wołacz niekompetentny niekompetentna niekompetentne niekompetentni niekompetentne - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) nieprofesjonalny, niefachowy
- antonimy:
- (1.1) profesjonalny, fachowy, kompetentny, rzetelny
- hiperonimy:
- (1.1) nieudolny
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. niekompetencja ż, niekompetentność ż
- przysł. niekompetentnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) incompetent
- francuski: (1.1) incompétent
- interlingua: (1.1) incompetente
- niemiecki: (1.1) inkompetent
- portugalski: (1.1) incompetente
- włoski: (1.1) incompetente
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.