nawłoć (język polski)

nawłoć (1.1)

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. wieloletnia roślina rosnąca na polanach, w zaroślach i widnych lasach; zob. też nawłoć w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	nawłoć	nawłocie
dopełniacz	nawłoci	nawłoci
celownik	nawłoci	nawłociom
biernik	nawłoć	nawłocie
narzędnik	nawłocią	nawłociami
miejscownik	nawłoci	nawłociach
wołacz	nawłoci	nawłocie

przykłady:

(1.1) Kąpiel z dodatkiem nawłoci działa korzystnie na zwiotczałą skórę i mięśnie^[1].

składnia:

kolokacje:

(1.1) nawłoć alpejska • nawłoć dwubarwna • nawłoć gajowa • nawłoć kanadyjska • nawłoć największa • nawłoć ogrodowa • nawłoć pomarszczona • nawłoć pospolita • nawłoć późna • nawłoć szczeciniasta • nawłoć szerokolistna • nawłoć sztywna • nawłoć wąskolistna • nawłoć wieczniezielona • nawłoć wielkolistna • nawłoć wielopromienista • nawłoć wyrazista

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) roślina

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) goldenrod
• fiński: (1.1) piisku
• słowacki: (1.1) zlatobyľ ż
• ukraiński: (1.1) солідаго n, золотушник m
• węgierski: (1.1) aranyvessző
• włoski: (1.1) verga d'oro ż

źródła: