nauta (interlingua)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) żeglarz
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- Hasło zostało zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!
- źródła:
nauta (język łaciński)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) marynarz, żeglarz, majtek[1]
- odmiana:
- (1.1) nauta, nautae (deklinacja I)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nauta nautae dopełniacz nautae nautārum celownik nautae nautīs biernik nautam nautās ablatyw nautā nautīs wołacz nauta nautae - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. navis ż
- przym. nauticus
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- rzeczownik rodzaju męskiego odmienny wg I deklinacji
- źródła:
- ↑ Józef Korpanty, Słownik łacińsko-polski. I-Z, tom 2, Warszawa 2001, s. 304, ISBN 83-7195-472-7.
nauta (język włoski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) poet. marynarz, żeglarz
- odmiana:
- (1.1) lp nauta; lm nauti
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) nocchiero, marinaio
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. nautica ż, enonauta m ż
- przym. nautico
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. nauta < gr. ναύτης (naútēs)
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.