narratorka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌnarːaˈtɔrka], AS: [na•ratorka], zjawiska fonetyczne: akc. pob.• gemin.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) forma żeńska od: narrator
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik narratorka narratorki dopełniacz narratorki narratorek celownik narratorce narratorkom biernik narratorkę narratorki narzędnik narratorką narratorkami miejscownik narratorce narratorkach wołacz narratorko narratorki - przykłady:
- (1.1) Narratorką jest bibliotekarka, której zaproponowano przygotowanie referatu o seksie w starej literaturze arabskiej. (z Internetu)
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. narrator m, narracja ż
- przym. narratorski, narracyjny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: narrator
- esperanto: (1.1) rakontantino
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.