naprzemienny (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) następujący po sobie na przemian[1], zmieniający się kolejno[2]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik naprzemienny naprzemienna naprzemienne naprzemienni naprzemienne dopełniacz naprzemiennego naprzemiennej naprzemiennego naprzemiennych celownik naprzemiennemu naprzemiennej naprzemiennemu naprzemiennym biernik naprzemiennego naprzemienny naprzemienną naprzemienne naprzemiennych naprzemienne narzędnik naprzemiennym naprzemienną naprzemiennym naprzemiennymi miejscownik naprzemiennym naprzemiennej naprzemiennym naprzemiennych wołacz naprzemienny naprzemienna naprzemienne naprzemienni naprzemienne nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) mat. ciąg naprzemienny • szereg naprzemienny
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. naprzemienność ż
- przysł. naprzemiennie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- hiszpański: (1.1) alterno, alternado, reversible
- włoski: (1.1) alterno
- źródła:
- ↑
Hasło „naprzemienny” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „naprzemienny” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.