najtyczanka (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) czterokołowy pojazd konny z wyplatanym nadwoziem, używany w XIX wieku[1], rodzaj lekkiej bryczki szczególnie popularny na Kresach Wschodnich; zob. też najtyczanka w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik najtyczanka najtyczanki dopełniacz najtyczanki najtyczanek celownik najtyczance najtyczankom biernik najtyczankę najtyczanki narzędnik najtyczanką najtyczankami miejscownik najtyczance najtyczankach wołacz najtyczanko najtyczanki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) powozić najtyczanką • zaprzęgać najtyczankę
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) bryczka
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- nazwa pochodna od Neu-Titschein, niemieckiej nazwy czeskiej miejscowości Nowy Jiczyn; nierzadka również w formie fonetycznej „nejtyczanka”[2]
- tłumaczenia:
- źródła:
- «najtyczanka» w Słowniku języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego
- ↑ Słownik języka polskiego
- ↑ Por. Ekonom (…) jeździł teraz nejtyczanką, trzema gniadoszami (J.I. Kraszewski, Historia Sawki)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.